{"id":565,"date":"2015-12-03T17:09:54","date_gmt":"2015-12-03T16:09:54","guid":{"rendered":"http:\/\/willemdenouden.nl\/?page_id=565"},"modified":"2025-08-30T01:08:49","modified_gmt":"2025-08-29T23:08:49","slug":"willem-nieuws","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/www.willemdenouden.nl\/index.php\/willem-nieuws\/","title":{"rendered":"Nieuws"},"content":{"rendered":"

Nieuws over Willem den Ouden<\/span><\/p>\n<\/div><\/div><\/div><\/div>

\"\"<\/p>\n<\/div><\/div><\/div><\/div>

\"\"<\/p>\n<\/div><\/div><\/div><\/div>

\"\"<\/p>\n<\/div><\/div><\/div>

\"\"<\/p>\n<\/div><\/div><\/div><\/div>

\u00a0<\/p>\n

\n

\u00a0<\/p>\n<\/div><\/div><\/div><\/div>

\"\"<\/p>\n<\/div><\/div>

\"\"<\/a><\/p>\n<\/div><\/div>

\"\"<\/a><\/p>\n<\/div><\/div><\/div><\/div>

\u00a0<\/p>\n

\n

\u00a0<\/p>\n<\/div><\/div><\/div><\/div>

Willem den Oudens Donder en bliksem boven de Waal (2008)<\/em> is tot en met 8 september 2024 te zien op de tentoonstelling Nederland in 150 landschappen<\/a> in de Bergkerk in Deventer.<\/span><\/p>\n<\/div><\/div>

\"\"<\/p>\n<\/div><\/div>

\"\"<\/p>\n<\/div><\/div><\/div><\/div>

\u00a0<\/p>\n

\n

\u00a0<\/p>\n<\/div><\/div><\/div><\/div>

\"\"<\/p>\n<\/div><\/div><\/div><\/div>

\u00a0<\/p>\n

\n

\u00a0<\/p>\n<\/div><\/div><\/div><\/div>

\"\"<\/p>\n<\/div><\/div><\/div>

Tentoonstelling in Vianen, 12 maart \u2013 16 juli 2023<\/strong><\/span>
\nOnder de titel Tegenlicht<\/em> toont het Stedelijk Museum Vianen dit voorjaar schilderijen, tekeningen en grafisch werk van Willem den Ouden. Voor de titel is gekozen omdat Den Ouden er bij het vastleggen van het Waallandschap niet voor terugdeinsde recht tegen de zon in te kijken. Net als illustere voorgangers als William Turner, Vincent van Gogh en Edvard Munch gaf hij geregeld de zon zelf weer, op volle sterkte, niet versluierd door wolken. Op de tentoonstelling zijn veel van deze tegenlichtlandschappen te zien.<\/span><\/p>\n

Door zijn hoge leeftijd \u2013 hij hoopt een week na de opening in Vianen zijn 95ste verjaardag te vieren \u2013 is Den Ouden inmiddels fysiek niet meer in staat om buiten te werken. Daarom heeft hij zich in de laatste jaren toegelegd op het schilderen van zelfportretten voor een spiegel in zijn woonkamer. Voor ieder zelfportret stelt hij zichzelf een opgave: hij wil een specifieke gezichtsuitdrukking schilderen, een bepaald gebaar van een hand bij zijn hoofd of een ingewikkelde lichtsituatie. Ook in de zelfportrettenreeks speelt tegenlicht regelmatig een rol.<\/span><\/p>\n

De tentoonstelling Tegenlicht \u2013 Zelfportretten en landschappen van Willem den Ouden<\/em> wordt op zondag 12 maart om 15.00 uur geopend door de dichter Willem van Toorn, die een reeks gedichten over Den Oudens recente zelfportretten schreef voor het boekje Achter de dijk<\/em>. Die uitgave is in de museumwinkel te koop. Het museum ligt aan de Voorstraat 97 in Vianen. In de Vrije Lekpoort aan de Buitenstad 1 is in de weekeinden een supplement op de tentoonstelling te zien: daar hangt een keuze uit Willem den Oudens grafische werk.<\/span><\/p>\n

Bekijk hier<\/a> de foto's die Rob Melchior maakte tijdens de opening.<\/strong><\/span><\/p>\n<\/div><\/div><\/div><\/div>

\u00a0<\/p>\n

\n

\u00a0<\/p>\n<\/div><\/div><\/div><\/div>

Essay over landschapschilderkunst in het Bulletin van de Vereniging Rembrandt, jaargang 31 nr. 1, voorjaar 2021<\/strong><\/span><\/p>\n

Klik op de afbeeldingen om in te zoomen<\/span><\/p>\n

\"\"<\/a> \"\"<\/a><\/p>\n<\/div><\/div><\/div><\/div>

\u00a0<\/p>\n

\n

\u00a0<\/p>\n<\/div><\/div><\/div><\/div>

\"\"<\/p>\n<\/div><\/div><\/div><\/div>

\u00a0<\/p>\n

\n

\u00a0<\/p>\n<\/div><\/div><\/div><\/div>

In Willem van Toorns nieuwe dichtbundel De dagen (Querido, juni 2020) staat dit gedicht over Willem den Ouden.
\n<\/strong><\/span><\/p>\n

\"\"<\/p>\n<\/div><\/div><\/div><\/div>

\u00a0<\/p>\n

\n

\u00a0<\/p>\n<\/div><\/div><\/div><\/div>

Interview met Willem den Ouden in De Gelderlander van 27 juli 2019<\/strong><\/span><\/p>\n

\"\"<\/a><\/p>\n<\/div><\/div><\/div><\/div>

\u00a0<\/p>\n

\n

\u00a0<\/p>\n<\/div><\/div><\/div><\/div>

Grafiektentoonstelling in Varik, 28 juli tot en met 25 september 2019<\/strong><\/span><\/p>\n

\"\"<\/p>\n<\/div><\/div><\/div><\/div>

\u00a0<\/p>\n

\n

\u00a0<\/p>\n<\/div><\/div><\/div><\/div>

Tentoonstelling Museum Het Rembrandthuis
\n7 juni t\/m 1 september 2019<\/strong><\/span><\/p>\n

Onder de titel Inspired by Rembrandt<\/em> toont Museum Het Rembrandthuis in Amsterdam deze zomer etsen van Rembrandt van Rijn naast verwante grafiek van negentiende- en twintigste-eeuwse kunstenaars uit de eigen collectie. In de tentoonstelling zijn ook vijf prenten van Willem den Ouden opgenomen, die het Rembrandthuis verwierf na zijn overzichtstentoonstelling in het museum in 2003. Zijn gelithografeerde zelfportret uit 1995 hangt bijvoorbeeld op een wand met zelfportretten van Lovis Corinth, Horst Janssen, Aat Veldhoen en Charles Donker. Een kleurenets van de uiterwaarden bij Varik uit 1980 is gecombineerd met ge\u00ebtste landschappen van Willem Witsen en Francis Seymour Haden. Den Oudens ets van banen zonlicht boven Heerewaarden uit 1979 heeft zelfs een ereplaatsje naast Rembrandts beroemde Drie bomen<\/em> (1643). De tentoonstelling duurt tot 1 september.
\n<\/span><\/p>\n<\/div><\/div><\/div>

\"\"<\/p>\n<\/div><\/div><\/div><\/div>

\u00a0<\/p>\n

\n

\u00a0<\/p>\n<\/div><\/div><\/div><\/div>

\"\"<\/p>\n<\/div><\/div><\/div>

\"\"<\/p>\n<\/div><\/div><\/div><\/div>

\u00a0<\/p>\n

\n

\u00a0<\/p>\n<\/div><\/div><\/div><\/div>

Koen Kleijn over de portretten van Willem den Ouden in De Groene Amsterdammer van 31 mei 2018
<\/strong><\/span><\/p>\n

\"\"<\/p>\n

Klik hier<\/a> voor de digitale versie.
Klik hier<\/a> voor een interview in de Volkskrant van 26 mei 2018.
Klik hier<\/a> voor een interview in Trouw van 24 april 2018.<\/span><\/p>\n<\/div><\/div><\/div><\/div>

\u00a0<\/p>\n

\n

\u00a0<\/p>\n<\/div><\/div><\/div><\/div>

Twee tentoonstellingen in het voorjaar van 2018<\/strong><\/span><\/p>\n

Op 18 maart hoopt Willem den Ouden negentig jaar te worden. Dat wordt gevierd met twee vrijwel gelijktijdige tentoonstellingen van zijn werk. De schilder van de Waal exposeert in twee musea aan de IJssel.
\u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 Op zijn verjaardag opent in Museum Henriette Polak in Zutphen de tentoonstelling De portretten van Willem den Ouden<\/em>. Want hoewel Den Ouden bekend is als landschapschilder, begon hij in de jaren vijftig en zestig als schilder van portretten. Hij werkte ook twintig jaar als docent modeltekenen aan de Rijksakademie in Amsterdam. En zelfs nadat hij zich (vanaf 1970) vooral op landschappen had toegelegd, schilderde hij nog af en toe een portret. In 2010 maakte hij zijn laatste grote schilderij van de zon boven de Waal; sindsdien is hij \u2013 te oud om nog buiten te werken \u2013 weer voltijds portretschilder. Hij maakte onder meer een indrukwekkende reeks zelfportretten als hoogbejaarde.
\u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 Bij de tentoonstelling in Zutphen verschijnt het boek De portretten van Willem den Ouden<\/em><\/a>. Gijsbert van der Wal zocht daarvoor alle portretten van Den Ouden bij elkaar en interviewde zowel de schilder als de geportretteerden (voor zover nog in leven) over de totstandkoming ervan. De lezer leert wat er komt kijken bij het maken van een portret naar de waarneming \u2013 en hoe het is om ervoor te poseren.
<\/span><\/p>\n<\/div><\/div><\/div>

\"\"<\/p>\n<\/div><\/div><\/div><\/div>

\"\"<\/p>\n<\/div><\/div><\/div>

Op 21 april opent in de voormalige synagoge in Kampen (een van de drie locaties van het Stedelijk Museum Kampen) de tentoonstelling Willem den Ouden \u2013 De laatste grote rivierlandschappen<\/em>. Voor het eerst worden hier alle tien de grote olieverfschilderijen getoond die Den Ouden tussen 2000 en 2010 maakte van de Waal bij zijn woonplaats Varik, gezien vanaf het balkon van het Veerhuis aan de Waalbandijk. Hij werkte daar \u2019s zomers vrijwel dagelijks aan tekeningen, aquarellen en plein-air<\/em>-studies van het landschap en de lucht erboven. Steeds hetzelfde uitzicht. Want iedere dag brengt een nieuwe lucht: langgerekte veerwolken bij zwoel weer, stapelwolken bij stevige noordwestenwind, een helderblauwe hemel met een zon die door de rivier wordt verveelvoudigd, een paarsblauwe onweerslucht met een bliksemtak.
De winters gebruikte Den Ouden steeds om een van de olieverfschetsen in zijn atelier uit te werken op een groot doek. \u2018Midden in de winter, terwijl het buiten vriest en dondert, schilder ik een zomerse zon\u2019, zei hij daarover in 2008. \u2018Dat is het heerlijke van landschapschilderen in het atelier. Het is donders moeilijk, maar het is zeer de moeite waard. Als je er greep op krijgt, ben je niet meer afhankelijk van de wisselende weersomstandigheden. Wat voor weer het ook is, je kunt iedere dag aan dat ene weer doorwerken, omdat je het zelf maakt.\u2019
In Kampen zijn dit voorjaar behalve de tien grote atelierstukken ook buiten gemaakte tekeningen en olieverfschetsen te zien die met die winterse zomerlandschappen samenhangen.
De beide tentoonstellingen duren tot en met 1 juli.
<\/span><\/p>\n<\/div><\/div><\/div><\/div>

\u00a0<\/p>\n

\n

\u00a0<\/p>\n<\/div><\/div><\/div><\/div>

Tentoonstelling in M\u00fcllheim (D)<\/strong><\/span><\/p>\n

Zeventig werken van Willem den Ouden zijn tot 25 februari 2018 in Duitsland te zien, in het Markgr\u00e4fler Museum aan de Wilhelmstrasse 7 te M\u00fcllheim. De tentoonstelling in het gebied van de Bovenrijn heeft als motto \u2018der andere Rhein\u2019: Duitsers die vertrouwd zijn met het Rijndal tussen het Zwarte Woud en de Vogezen maken in Den Oudens werk kennis met het vlakke landschap, de wolkenluchten, de wind, de regen en de zon bij de Waal \u2013 dezelfde rivier stroomafwaarts. Bij de tentoonstelling verschijnt een catalogus met een (Duitse) tekst van Ben van der Velden.<\/span><\/p>\n

Siebzig Werke von Willem den Ouden sind vom 24. September 2017 bis 25. Februar 2018 zu sehen im Markgr\u00e4fler Museum in M\u00fcllheim, Wilhelmstrasse 7. Die Ausstellung<\/a> im Gebiet des Oberrheins hat das Motto Der andere Rhein. Deutsche, die mit dem Rheintal zwischen dem Schwarzwald und den Vogesen vertraut sind, werden durch die Werke von Den Ouden konfrontiert mit der flachen Landschaft, dem Wolkenhimmel, dem Wind, dem Regen und der Sonne an der Waal. Zur Ausstellung erscheint ein Katalog.<\/em><\/span><\/p>\n

(Bei Interesse an Erwerb von Grafiken: info@waalgalerie.nl)<\/span><\/p>\n<\/div><\/div><\/div><\/div>

\"\"<\/p>\n<\/div><\/div><\/div><\/div>

\u00a0<\/p>\n

\n

\u00a0<\/p>\n<\/div><\/div><\/div><\/div>

\"\"<\/p>\n<\/div><\/div><\/div>

Stille strijd tussen scholier en landschapschilder
<\/strong><\/span><\/p>\n

Voor het nieuwe nummer van het Tijdschrift voor Biografie<\/em> (jaargang 7 nummer 2, zomer 2017) schreef Jette Westerbeek het artikel \u2018Willem den Ouden en de Waal\u2019, een mooi persoonlijk verhaal over Den Oudens werk en het rivierenlandschap. Westerbeek, docent aan de Universiteit Utrecht, bracht haar tienerjaren door in Varik, waar ze een buurmeisje van Willem en Ferry den Ouden was.<\/span><\/p>\n

\u2018Met Willem den Ouden heb ik korte tijd een stille strijd gevoerd. Misschien is hij zich daarvan helemaal niet bewust geweest, maar ik des te meer. Het was mei 1971. Ik bereidde mij voor op mijn eindexamen HBS in Tiel. Het was in die periode prachtig weer en dus zocht ik buiten rustige plekjes op om mijn boeken en aantekeningen nog eens door te nemen. Ook Willem den Ouden werkte als landschapschilder natuurlijk veel buiten. Vaak kon je zijn lange, magere gestalte ergens ver weg in de uiterwaarden aan het werk zien met zijn schildersezel of schetsboek. Op \u2018de bol\u2019 aan de rivierkant van de dijk ter hoogte van de Dikke Toren was een heel prettig plekje, boven aan een stenen trapje dat door vissers gebruikt kon worden om in hun bootje te stappen. Het gras en het onkruid stonden hoog, het water van de Waal juist laag. Je zat daar heerlijk in de zon en toch ietwat verborgen en keek uit over de uiterwaarden richting Zaltbommel. Nergens kon ik mij beter concentreren op goniometrieformules en biologie. Het was in die tijd voor mij een kwestie van wie het eerst dat plekje kon bemachtigen: soms won hij, soms ik.\u2019
<\/span><\/p>\n

Het hele stuk is dus te lezen in het Tijdschrift voor Biografie<\/em>: klik hier<\/a> voor meer informatie.
<\/span><\/p>\n<\/div><\/div><\/div><\/div>

\u00a0<\/p>\n

\n

\u00a0<\/p>\n<\/div><\/div><\/div><\/div>

Willem den Ouden verbeeld door Janneke Tangelder
<\/strong><\/span><\/p>\n

In de Waalgalerie, het gezamenlijke onderkomen van de Willem den Oudenstichting en Uitgeverij De Weideblik aan de Sint-Agnietenstraat 24 in Tiel, is van 29 april tot en met 27 mei 2017 een tentoonstelling te zien van tekeningen en beelden van Janneke Tangelder<\/a> (1949).
Tangelder werd begin jaren zeventig\u00a0aan de Amsterdamse Rijksakademie \u2013 waar Willem den Ouden een van haar docenten was \u2013 opgeleid als schilder. Maar zes jaar geleden begon ze met het maken van beeldjes: kleine figuren van beschilderde keramiek,\u00a0meestal gemodelleerd naar mensen uit haar vriendenkring. Ze portretteerde onder anderen Willem den Ouden. Haar beeldjes van hem \u2013 zeven in totaal \u2013 ontbreken uiteraard niet in de Waalgalerie.
Bij de tentoonstelling geeft de Willem den Oudenstichting een boekje uit over het werk van Tangelder, waarvoor Volkskrant<\/em>-criticus Stefan Kuiper een mooie inleidende tekst schreef. Het boekje is in de galerie\u00a0te koop voor \u20ac 10.<\/span><\/p>\n<\/div><\/div><\/div>

\"Willem<\/p>\n<\/div><\/div><\/div><\/div>

\u00a0<\/p>\n

\n

\u00a0<\/p>\n<\/div><\/div><\/div><\/div>

Willem den Ouden in Palet<\/strong><\/span><\/p>\n

Voor het nieuwe nummer van het tijdschrift Palet<\/a> (april\/mei 2017) maakte onze webmaster Hemza Lasri een rijk ge\u00efllustreerd stuk van zes pagina\u2019s over Willem den Ouden.<\/span><\/p>\n

\"IMG_1601\"IMG_1604<\/p>\n<\/div><\/div><\/div><\/div>

\u00a0<\/p>\n

\n

\u00a0<\/p>\n<\/div><\/div><\/div><\/div>

Willem den Ouden in Panorama Pijbes<\/em> en Vogelparadijs<\/em><\/strong><\/span><\/p>\n

Bekijk hier<\/a> de aflevering van Panorama Pijbes<\/em> van 12 april 2017, waarin Wim Pijbes op atelierbezoek ging bij Willem den Ouden.\u00a0<\/span><\/p>\n

Bekijk hier<\/a> de documentaire Vogelparadijs<\/em>, over de tekenaar Peter Vos, die op 1 mei 2017 werd uitgezonden in Het uur van de wolf<\/em>. Willem den Ouden, vriend van Vos sinds de jaren vijftig, is een van de vele ge\u00efnterviewden.<\/span><\/p>\n

\"Schermafbeelding<\/p>\n<\/div><\/div><\/div><\/div>

\u00a0<\/p>\n

\n

\u00a0<\/p>\n<\/div><\/div><\/div><\/div>

Peter Vos\u2019 brieven aan Willem en Ferry den Ouden gepubliceerd<\/strong><\/span><\/p>\n

Het Rijksbureau voor Kunsthistorische Documentatie (RKD) in Den Haag lanceerde op 14 februari 2017 een online catalogus<\/a> van het werk van de tekenaar Peter Vos (1935-2010), die in de jaren vijftig tegelijk met Willem den Ouden en Ferry Alink op de Rijksakademie in Amsterdam zat en de rest van zijn leven met hen bevriend bleef. Op de website zijn onder andere brieven met tekeningen<\/a> van Vos aan Den Ouden en Alink afgebeeld en getranscribeerd. Een aantal van deze brieven is ook opgenomen in het boek Peter Vos \u2013 Getekende brieven<\/a><\/em>, dat is verschenen bij Uitgeverij Rubinstein.<\/span><\/p>\n

 <\/p>\n

 <\/p>\n<\/div><\/div><\/div>

\"Peter<\/p>\n<\/div><\/div><\/div><\/div>

\"Peter<\/p>\n<\/div><\/div><\/div>

\"Peter<\/p>\n<\/div><\/div><\/div><\/div>

\u00a0<\/p>\n

\n

\u00a0<\/p>\n<\/div><\/div><\/div><\/div>

Rasterstuk over Willem den Oudens litho\u2019s uit 1995 online<\/strong><\/span><\/p>\n

Op de website van het literaire tijdschrift Raster<\/em> (1977-2008) is een artikel geplaatst dat redacteur Willem van Toorn in 1996 schreef over de litho\u2019s die Willem den Ouden maakte in de zomer van 1995. In plaats van langs de Waal werkte Den Ouden die zomer in de tuin bij zijn huis.
\n\u2018Maar niet minder dan in zijn wijde landschappen hebben deze tuintekeningen primair te maken met licht<\/em>,\u2019 schrijft Van Toorn, \u2018met de manier waarop het zomerlicht door openingen in de boomkruinen valt op vaag zichtbare paden, op bewegende bladeren, op de muren van een oud huis. Stilstand zou je verwachten in deze tekeningen waar het eeuwig doorgaande stromen van de rivier aan ontbreekt, maar het licht staat nooit stil. Ook in deze besloten ruimte is het in voortdurende beweging tussen de tastende maar nooit aarzelende lijnen van dit bewogen handschrift.\u2019
\nLees het hele artikel hier<\/a>. (De afbeeldingen van de litho\u2019s zijn, net als indertijd op de pagina\u2019s van het tijdschrift, een kwartslag gedraaid.)<\/span><\/p>\n<\/div><\/div><\/div>

\"Nieuws
Voortuin<\/em>, 1995. Litho, 32 x 40 cm<\/figcaption><\/figure><\/p>\n<\/div><\/div><\/div><\/div>

\u00a0<\/p>\n

\n

\u00a0<\/p>\n<\/div><\/div><\/div><\/div>

\"Opmaak<\/p>\n<\/div><\/div><\/div><\/div>

\u00a0<\/p>\n

\n

\u00a0<\/p>\n<\/div><\/div><\/div><\/div>

Wim Pijbes, scheidend directeur van het Rijksmuseum in Amsterdam, maakte op 24 juni in een interview in de Volkskrant<\/a> bekend dat hij werkt aan een televisieserie over het landschap in de Nederlandse kunst. 'Het gaat over het Nederlandse landschap gezien door de ogen van kunstenaars', vertelde Pijbes. 'Ik praat met hen, maar maak ook een tour langs Nederlandse musea. Hoe is de natuur geschilderd vanaf de zeventiende eeuw tot nu, aan de hand van thema's, zoals het bosgezicht, het zeegezicht, het stadsgezicht, het fantasiegezicht.' Een van de kunstenaars die Pijbes voor de serie opzocht is Willem den Ouden. Op 2 mei jongstleden was de filmploeg in Varik.<\/span>
De achtdelige serie wordt vanaf 23 maart 2017 door de NTR uitgezonden op NPO2. De titel wordt Panorama Pijbes<\/em>.<\/span><\/p>\n<\/div><\/div><\/div>

\"_DSC1729<\/p>\n

\"IMG_0956
Foto's: Maria van Tintelen<\/figcaption><\/figure><\/p>\n<\/div><\/div><\/div><\/div>

\u00a0<\/p>\n

\n

\u00a0<\/p>\n<\/div><\/div><\/div><\/div>

\"zwartwit<\/p>\n<\/div><\/div><\/div>

Wie is er bang voor zwart en wit?
\n<\/em><\/strong><\/span><\/p>\n

In GRID<\/a>, het Grafisch Museum in Groningen, is vanaf 15 april 2016 een groepstentoonstelling van twaalf Nederlande grafici te zien onder de titel Wie is er bang voor zwart en wit?<\/em> De Friese etser Reinder Homan<\/a> is gastconservator; de elf door hem gekozen mede-exposanten zijn Hermanus Berserik, Hans Blanken, Dirk van Gelder, Guillaume Le Roy, Simeon Nijenhuis, Ko Oosterkerk, Willem den Ouden, Jan Stroosma, Joop Vegter, Lieke Vreede en Co Westerik. Van Willem den Ouden zijn in het GRID etsen uit de jaren zeventig en litho's uit de jaren negentig te zien. Alle prenten zijn te koop. De expositie wordt op vrijdagmiddag 15 april om 16.00 uur geopend door Marijn Schapelhouman van het Rijksprentenkabinet in Amsterdam en duurt tot en met 17 juli.<\/span><\/p>\n

Klik hier<\/a> voor een recensie door Iland Pietersma in het Dagblad van het Noorden van 20 mei.
\n<\/span><\/p>\n<\/div><\/div><\/div><\/div>

\u00a0<\/p>\n

\n

\u00a0<\/p>\n<\/div><\/div><\/div><\/div><\/div>

Tentoonstelling Im Freien<\/em>, Museum Schloss Moyland<\/strong><\/span><\/p>\n

In Museum Schloss Moyland<\/a>, in Bedburg-Hau bij Kleef, zijn vanaf 13 maart 2016 twee samenhangende tentoonstellingen te zien met geschilderde en ge\u00ebtste landschappen uit particuliere collecties. De verzameling van de Nederlander Pim Kwak omvat negentiende-eeuwse schilderijen van de Veluwezoom, waar omstreeks 1840 een kunstenaarskolonie ontstond: aanvankelijk werkten er Romantische landschapschilders, later kwamen de schilders van de Haagse School naar Oosterbeek, Doorwerth en Wolfheze. Uit de verzameling van de Duitse broers Hans en Franz-Joseph van der Grinten \u2013 de basiscollectie van Schloss Moyland \u2013 worden Nederlandse landschapsetsen van omstreeks 1900 getoond, alsmede een keuze uit Willem den Oudens etsen van het Waallandschap uit de jaren zeventig van de twintigste eeuw. Museum Schloss Moyland bezit een grote verzameling etsen en litho\u2019s van Willem den Ouden. De verzameling Kwak is in Bedburg-Hau te zien tot en met 5 juni, de etsententoonstelling loopt tot in september.<\/span><\/p>\n<\/div><\/div><\/div>

\u00a0<\/p>\n

\"kleurenets
Willem den Ouden, Varikse uiterwaarden<\/em>, 1978-1980. Ets op koper in twee kleuren, 27,1 x 32,5 cm.<\/figcaption><\/figure><\/p>\n<\/div><\/div><\/div><\/div>

\u00a0<\/p>\n

\n

\u00a0<\/p>\n<\/div><\/div><\/div><\/div><\/div>

Willem den Ouden ontmoet William Turner<\/strong><\/span><\/p>\n

Op de tentoonstelling Gevaar & schoonheid \u2013 Turner en de traditie van het sublieme<\/em>, die van 5 september 2015 tot en met 3 januari 2016 te zien is in Museum De Fundatie<\/a> in Zwolle, hangt Willem den Oudens schilderij Donder en bliksem boven de Waal<\/em> uit 2008.<\/span><\/p>\n<\/div><\/div><\/div><\/div>

\"willem
Donder en bliksem boven de Waal<\/em> (2008)<\/figcaption><\/figure><\/p>\n<\/div><\/div><\/div>

Het werk van de Engelse landschapschilder Joseph Mallord William Turner (1775-1851) wordt in Zwolle gecombineerd met dat van voorlopers, navolgers en hedendaagse geestverwanten. Willem den Ouden liet zich zeven jaar geleden inspireren door een zwartwit-reproductie in de krant van Turners Slavers Throwing Overboard The Dead And Dying (Typhoon Coming On)<\/em> (1840) uit het Museum of Fine Arts in Boston. Vooral in zwartwit viel hem de diagonale tweedeling in de lucht op, met links onder de diagonale lijn het donker (oranje, rood, paars, blauw) en rechtsboven vooral licht. De kleur van Turners lucht speelde dus geen rol, de diagonaal wel. Verder nam Den Ouden van Turner de plaats van de zon over, in het midden en tamelijk laag.<\/span><\/p>\n<\/div><\/div><\/div><\/div>

De lichte reflecties op Turners water zijn bij Den Ouden licht- en schaduwplekken op de dijk en de uiterwaard geworden. Naar eigen zeggen kwam Den Ouden er niet uit met die diagonaal in de lucht, en heeft hij daar steeds meer aan veranderd. Het schilderij werd in het voorjaar van 2008 in het Gorcums Museum tentoongesteld, waarna Den Ouden links de bliksemschicht \u2013 uiteindelijk eigenlijk het meest opvallende onderdeel van het schilderij \u2013 nog heeft toegevoegd. Die bliksem heeft niets met Turner te maken. Wel weer Turneriaans is hoe Den Ouden pal naast het hoogste licht in de bliksem het diepste donker van de lucht heeft geschilderd. De diagonale beweging in de lucht is nagenoeg verdwenen; de plaats van de zon en de lichtplekken op het land zijn gebleven.<\/span><\/p>\n<\/div><\/div><\/div>

\"Turner
J.M.W. Turner, Het Slavenschip<\/em> (1840)<\/figcaption><\/figure><\/p>\n<\/div><\/div><\/div><\/div>

\u00a0<\/p>\n

\n

\u00a0<\/p>\n<\/div><\/div><\/div><\/div><\/div>

\"Uitnodiging<\/p>\n<\/div><\/div><\/div><\/div>

\u00a0<\/p>\n

\n

\u00a0<\/p>\n<\/div><\/div><\/div><\/div><\/div>

\"Mailing<\/p>\n<\/div><\/div><\/div><\/div>

\u00a0<\/p>\n

\n

\u00a0<\/p>\n<\/div><\/div><\/div><\/div><\/div>

<\/span><\/p>\n<\/div><\/div><\/div><\/div><\/div>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Nieuws over Willem den Ouden<\/p>\n","protected":false},"author":4,"featured_media":0,"parent":0,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"_acf_changed":false,"_exactmetrics_skip_tracking":false,"_exactmetrics_sitenote_active":false,"_exactmetrics_sitenote_note":"","_exactmetrics_sitenote_category":0,"site-sidebar-layout":"default","site-content-layout":"","ast-site-content-layout":"default","site-content-style":"default","site-sidebar-style":"default","ast-global-header-display":"","ast-banner-title-visibility":"","ast-main-header-display":"","ast-hfb-above-header-display":"","ast-hfb-below-header-display":"","ast-hfb-mobile-header-display":"","site-post-title":"","ast-breadcrumbs-content":"","ast-featured-img":"","footer-sml-layout":"","theme-transparent-header-meta":"default","adv-header-id-meta":"","stick-header-meta":"","header-above-stick-meta":"","header-main-stick-meta":"","header-below-stick-meta":"","astra-migrate-meta-layouts":"set","ast-page-background-enabled":"default","ast-page-background-meta":{"desktop":{"background-color":"var(--ast-global-color-5)","background-image":"","background-repeat":"repeat","background-position":"center center","background-size":"auto","background-attachment":"scroll","background-type":"","background-media":"","overlay-type":"","overlay-color":"","overlay-opacity":"","overlay-gradient":""},"tablet":{"background-color":"","background-image":"","background-repeat":"repeat","background-position":"center center","background-size":"auto","background-attachment":"scroll","background-type":"","background-media":"","overlay-type":"","overlay-color":"","overlay-opacity":"","overlay-gradient":""},"mobile":{"background-color":"","background-image":"","background-repeat":"repeat","background-position":"center center","background-size":"auto","background-attachment":"scroll","background-type":"","background-media":"","overlay-type":"","overlay-color":"","overlay-opacity":"","overlay-gradient":""}},"ast-content-background-meta":{"desktop":{"background-color":"var(--ast-global-color-4)","background-image":"","background-repeat":"repeat","background-position":"center center","background-size":"auto","background-attachment":"scroll","background-type":"","background-media":"","overlay-type":"","overlay-color":"","overlay-opacity":"","overlay-gradient":""},"tablet":{"background-color":"var(--ast-global-color-4)","background-image":"","background-repeat":"repeat","background-position":"center center","background-size":"auto","background-attachment":"scroll","background-type":"","background-media":"","overlay-type":"","overlay-color":"","overlay-opacity":"","overlay-gradient":""},"mobile":{"background-color":"var(--ast-global-color-4)","background-image":"","background-repeat":"repeat","background-position":"center center","background-size":"auto","background-attachment":"scroll","background-type":"","background-media":"","overlay-type":"","overlay-color":"","overlay-opacity":"","overlay-gradient":""}},"ngg_post_thumbnail":0,"footnotes":""},"class_list":["post-565","page","type-page","status-publish","hentry"],"acf":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.willemdenouden.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/565","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.willemdenouden.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.willemdenouden.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.willemdenouden.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/4"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.willemdenouden.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=565"}],"version-history":[{"count":136,"href":"https:\/\/www.willemdenouden.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/565\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":3051,"href":"https:\/\/www.willemdenouden.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/565\/revisions\/3051"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.willemdenouden.nl\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=565"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}